چگونه بگوییم
سلام و صفا
در کار تحقیقاتی که با چند تن از دوستان در مورد ریشه های رفتاری در شبکه های آنلاین داشتیم به این کلیپ رسیدم.
در صحت و یا غلط بودن ان حرفی ندارم. ولی در بحثی که داشتیم دیدیم از منظر علم ارتباطات اگر به چنین پدیده هایی درست نگاه کنیم بعضی رفتارهای عجیب و غیر قابل درک که از آدمها میبینیم، بیشتر از آنکه نشانهی بدذاتی یا مشکل عجیب باشند، خبر از یک کمبود ساده اما مهم میدهند: ضعف در ارتباط.
خیلی وقتها آدمها بلد نیستند احساسشان را درست بیان کنند، نمیدانند چطور خواستهشان را بگویند یا از گفتوگو میترسند. نتیجهاش این میشود که حرفها به جای زبان، از راه رفتار بیرون میریزد.
وقتی کسی شنیده نشود، دیده نشود یا احساس کند حرفش ارزشی ندارد، ناخواسته به سمت رفتارهایی میرود که جلب توجه کند؛ حتی اگر آن رفتار از نظر دیگران عجیب، افراطی یا آزاردهنده باشد. این کارها در اصل یک پیام خاموشاند؛ پیامی که میگوید شاید«من راه درست گفتن را بلد نیستم».
اگر مهارت ارتباطی از کودکی آموزش داده شود، اگر یاد بگیریم حرف بزنیم، گوش بدهیم و بدون ترس احساسمان را بیان کنیم، بسیاری از این رفتارها اصلاً شکل نمیگیرند. در واقع، ارتباط سالم مثل یک پل است؛ وقتی این پل نباشد، آدمها راههای عجیبتری برای عبور انتخاب میکنند.
برای آموزش عزیزانتان در زمینه ارتباطات موثر کوتاهی نکنید.
نظر شما در مورد یادگیری ارتباطات موثر چیست؟
hashtag#ارتباطات_موثر
hashtag#عباس_رحمتی
hashtag#کارآفرینی
